Niewiele osób zdaje sobie sprawę z tego, że telewizja satelitarna umożliwia oglądanie tzw. przekazów satelitarnych. Są to materiały sporządzone poza siedzibą stacji, z reguły tylko prowizorycznie zmontowane i pozbawione komentarzy, reklam i wszelkiej obróbki graficznej czy dźwiękowej. Nie jest jednak łatwo je odbierać – na pozycjach satelitarnych najbardziej popularnych w Polsce, czyli 13ºE oraz 19,2ºE brak praktycznie szans na przechwycenie któregoś z nich.
Dlatego trzeba się nastawić na przestawienie konwertera na satelity rzadziej wykorzystywane w polskich warunkach. Należą do nich: 1) Eutelsat W1 10ºE – pozycja zdominowana przez GlobalCast, British Telecom i APTN, 2) Eutelsat W2 16ºE – różnorodne źródła przekazów (również polskie), 3) Eutelsat W3A 7ºE – przekazy pochodzące przede wszystkim od nadawców zrzeszonych w Europejskiej Unii Nadawców, do których należy też TVP, 4) Eutelsat W6 21,6ºE – satelita oferujący przede wszystkim przekazy ze stacji angielskich, 5) Sirius 2 4,8ºE – pozycja preferowana przez stacje skandynawskie, 6) Intelsat 10-02 1ºW – telewizje skandynawskie oraz amerykańska ABC, 8) Amos 1/2 4ºW – satelita, z którego w znacznej mierze korzysta Polsat, 7) Atlantic Bird 3 5ºW – przekazy pochodzące w większości od GlobalCast France oraz British Telecom.
Kategorie:
Popularne posty:
- Myślenie o przyszłości
- Urządzenia telewizyjne
- Pozycjonowanie w ostatnich czasach
- Banki finansują samochody
- Rodzaje ubezpieczeń
Tagi:
Wszystkie prawa zastrzeżone.